Jak uszyć sukienkę z kontrafałdami, instrukcja krok po kroku.

Dziś w roli głównej sukienka z kontrafałdami. Mimo iż robienie zdjęć w trakcie szycia znacznie wydłuża jego proces, to postanowiłam przygotować instrukcję jak ją wykonać. Sukienka powstała z dzianiny dresowej, dlatego zrezygnowałam z zamka, materiał bardzo się rozciąga wiec bez problemu można ją ubrać.

Potrzebne materiały oraz przybory potrzebne do uszycia sukienki:

  1. 1 m dzianiny/ lub tkaniny, ponieważ ten wykrój również może być wykorzystany do szycia z rozciągliwej tkaniny.
  2. Burda szycie krok po kroku 2/2014,
  3. Nici w odpowiednim kolorze,
  4. Miara krawiecka,
  5. Mydełko krawieckie lub inny znacznik do tkanin,
  6. Igły maszynowe do szycia dzianiny, podwójna igła do dzianin,
  7. Szpilki krawieckie,
  8. Nożyce krawieckie,
  9. Maszyna do szycia, opcjonalnie owerlock.
  10. Flizelina
  11. Maszyna do szycia.

Podczas szycia tej sukienki wykorzystałam sprawdzony wcześniej wykrój, ma dość interesujące cięcia, dzięki którym można dopasować sukienkę do sylwetki. Forma na górę mojej sukienki pochodzi z Burdy Szycie krok po kroku 2/2014. Dół natomiast skroiłam z prostokąta o wymiarach 124×47 cm. Nie obyło się bez prucia, sama wpakowałam się na minę, ale o tym później.

Po tej garści wstępnych informacji możemy przejść do szycia.

 

Wykrój na górę sukienki należy przekopiować z arkusza, o tym jak to zrobić można przeczytać na kilku blogach (min. U Susanny oraz Bębenek i stopka), więc ten krok pominęłam,

Dzianinę należy złożyć na pół tak, aby środek przodu oraz środek tyłu wykroić z podwójnie złożonej dzianiny, tak jak na zdjęciu.

 

Jak ułożyć wykrój na tkaninie

 

Ułożyć części wykroju, tak, aby leżały zgodnie z nitką osnowy (należy zmierzyć czy odległości miedzy strzałką na wykroju, a brzegiem fabrycznym tkaniny są równe na całej długości) dodać          zapasy na szwy, ja w tym celu używam miary krawieckiej, ponieważ ma szerokość dokładnie 1,5 cm. Przykładam miarę do brzegu wykroju i ją odrysowuję. Ty sposobem można bardzo szybko dodać równe zapasy na szwy, u mnie ta metoda świetnie się sprawdza i stosuję ją zawsze podczas krojenia.

 

Dodawanie pasu na szew

Zapas na szew 1,5cm

 

Gdy góra sukienki jest wykrojona, należy narysować prostokąt, z którego zrobimy spódnicę. W moim przypadku wymiary prostokąta to 124×47 cm, uwzględniłam już zapasy na szwy. Jeśli wolicie bardziej rozkloszowaną spódnice, to można wykorzystać całą szerokość tkaniny.

 

Dzianina lubi się rolować, aby temu zapobiec i wyciąć odpowiedni kształt ja spinam ją szpilkami i tym sposobem trzymam ją w ryzach.

 

Tak wyglądają wszystkie części wykroju.

Wykrojone elementy sukienki

 

W tym momencie dobrze jest podkleić paskami flizeliny, dekolt oraz podkrój pachy, unikniemy naciągania dzianiny podczas wszycia, nic nie będzie się przesuwało.

 

Podkrój pach i dekoltu podklejone flizeliną

 

Zszywamy poszczególne elementy. Boczne elementy przodu przypiąć (prawą stroną do prawej) do środkowej części przodu, przyszyć używając szwu owerlokowego, czynność powtórzyć podczas szycia tyłu. Obrzucić brzegi za pomocą owerloka lub ściegu owerlokowego

 

Zszywanie elementów przodu

Zszywanie elementów przodu

Przód i tył sukienki

 

Przód ułożyć na tyle, zszyć szwy ramion, następnie szyć szwy boczne, obrzucić brzegi.

 

Zszywanie przodu z tyłem

Gotowa góra

 

Pozostało już tylko wykończyć podkrój szyi oraz pach, używam w tym celu lamówkę ciętą ze skosu. Można kupić gotowe zaprasowane lamówki np. w tym sklepie internetowym, ja jednak wykorzystałam resztki dzianiny wiskozowej w kolorze granatowym. Aby wyliczyć, jakiej długości paski potrzebujemy, należy zmierzyć obwód podkroju szyi oraz pachy, pomnożyć go przez 0,7.

 

Krojenie lamówki ze skosu

 

Złożyłam paski prawą stroną do prawą oraz zszyłam krótsze brzegi.

 

Przygotowywanie lamówki

 

Następnie składam lamówkę na pół (prawa strona na wierzchu) i przypinam do podkroju szyi oraz pach. Przyszyć na szerokość stopki ściegiem elastycznym, odrobinę przyciąć zapas.

 

Mocowanie lamówki do dekoltu

Lamówka

 

Teraz należy całą lamówkę wywinąć pod spód, przypiąć szpilkami, odszyć po prawej stronie, ujmując brzeg lamówki.

 

Obszywanie podkroju pach lamówką

 

Góra gotowa.

 

Przód obszyty lamówką

Tył obszyty lamówką

 

Spódnica.

Zszyłam tylni szew spódnicy, rozprasowałam zapasy oraz obrzuciłam brzegi.

 

 

W tym momencie postanowiłam podłożyć dół, obrzuciłam dolny brzeg na owerloku, zaprasowałam pod spód i przeszyłam na maszynie używając podwójnej igły, uzyskałam w ten sposób elastyczny ścieg.

 

Podwójna igła

 

Nie wiedziałam dokładnie, w jakim fasonie będę się dobrze uczuła, dlatego rozważałam dwie opcje podczas szycia dołu sukienki.

  • Pierwszą wersją było zmarszczenie górnego brzegu prostokąta, aby dokonać równego marszczenia, przeszyłam dwa razy rzadkim ściegiem prostym, następnie pociągnęłam jedną z nitek, równomiernie marszcząc, aż do momentu, kiedy obwód spódnicy równał się obwodowi górnej części sukienki. Następnie należy połączyć oba elementy, należy to robić dokładnie, ja użyłam dużej ilości szpilek, aby marszczenie było równe. Podczas szycia użyłam ściegu owerlokowego, aby uzyskać elastyczny ścieg, ze względu na brak zamka.

 

Marszczenie spódnicy

Marszczona spódnica

 

Niestety po przymiarce stwierdzałam, że nie czuję się dobrze w takim fasonie, zabrałam się za prucie, na szczęście moja maszyna robi całkiem fajny ścieg elastyczny, który całkiem łatwo się wypruwa, a tkanina była wyjątkowo odporna na prucie, dzięki temu jej nie uszkodziłam

 

  • Drugą wersją były kontrafałdy. Postanowiłam zrobić 7 zakładek. Zanim jednak przeszłam do szycia musiałam wykonać kilka obliczeń:

Przy 7 fałdach obliczenia wyglądają następująco:

Moja szerokość tkaniny(odliczyłam zapasy na szwy boczne): 121cm,

Obwód góry sukienki: 73cm

121cm- 73cm= 48cm ten wynik dzielimy przez ilość kontrafałd,

48:7 = 6,86 cm (W zaokrągleniu 7) Każda kontrafałda ma 7 cm, czyli po 3,5 cm w każdą stronę

121cm:7 = 17,29cm (w zaokrągleniu 17) odstępy między kontrafałdami)

 

Pierwszą kontrafałdę dobrze jest oznaczyć na środku. Zaznaczyłam 7 kontrafałd, co 17cm, każda kontrafałda zabiera 7 cm, czyli po 3,5 cm w każdą stronę. Niestety trochę z roztargnienia, trochę z frustracji związanej z pruciem, nie zrobiłam zdjęcia, ale poniższy rysunek powinien to wyjaśnić:

kontrafaldy-martaszyje

Żeby utworzyć kontrafałdy należy złożyć zakładki zgodnie z kierunkiem strzałek.

Efekt końcowy będzie wyglądał tak:

kontrafałdy

 

Tak przygotowaną spódnicę należy połączyć z górą, zszyć ściegiem elastycznym oraz obrzucić brzegi na owerloku lub za pomocą ściegu owerlokowego.

Sukienka gotowa. Teraz tylko pozostało wyprasować i nosić 🙂

Gotowa sukienka

Niedługo pokażę jak sukienka wygląda na człowieku.

Mam nadzieję, że wykonana przeze mnie instrukcja jest w miarę zrozumiała, i że komuś będzie przydatna podczas szycia. Muszę przyznać, że tworzenie takich tutoriali nie jest takie łatwe, ale mimo to bardzo przyjemne.

A może zostawisz komentarz?

Komentarze

5 Comment

  1. […] pokazuję sukienkę z kontrafałdami, której opis szycia znajdziecie tutaj. Uszyłam ją z dość grubej dzianiny dresowej imitującej jeans, na którą natknęłam się […]

  2. Bardzo dobrze przygotowana i czytelna instrukcja :)))
    Prawda to, że przygotowanie takiej instrukcji nie jest wcale takie proste jakby mogło się wydawać i wydłuża czas pracy nad danym projektem, ale czasem fajne coś takiego przygotować, bo frajda jest 🙂
    Pozdrawiam!

    1. MartaSzyje.pl says: Odpowiedz

      Nadal jeszcze dochodzę do wprawy, tworzenie instrukcji to bardzo ciekawe zajęcie. Już mam plany na kolejne 🙂

  3. Szwaczka.PL says: Odpowiedz

    Super czytelnie! Sukienka świetna i w moim ulubionym granacie.Gdzie kupiłaś tę dzianinę?

  4. Profesjonalnie przygotowałaś opis szycia krok po kroku. Sukienka wyszła pięknie. Jest super wykończona.

Dodaj komentarz